Saat 07:00′ de kalktım. 07:30 hastane. Uzun bir süre önce kartlı sisteme geçti hastane. Sözde insanlar sıra beklemeyecek hastanelerde. Bütün kapılarda bir barkod okuyucu sistem ve LCD ekran var. Kartı okutmayı başarabilirseniz 40-45 saniye gibi bir sürede kaydınızı yapıyor. Tabii yanlış kayıt yapmazsa. Bazen yanlış isim okuyormuş sistem. Ya da hiç okuyamıyormuş. Bu durumda kayıt masası her koridorda, gidip kaydınızı yaptırıyorsunuz. En yaz yarım saat sıra bekleyerek.

Saat 08:00′de açılıyor sistem ve kayıtlar başlıyor. Annemin kartını okuttuğumda “Tahmini muayene saati 08:50-09:10″ diye yazdı. O saatlerde henüz bir görevli bulunmadığı için vatandaşa soruyorum muayene saatinin kaçta başladığını. Her kafadan ayrı ses. kimi 08:30 diyor kimi 09:00 çoğunluk 09:00′da. Birinci sıradayız geç kalmamak gerek…
Annemi evden alıp gelene kadar saat 08:55′e sıra da 13. gelmiş… Koridorda 5 poliklinik var 4′ü hala hasta almamış içeriye, bizimki 13. olmuş bile. Biraz rica biraz münakaşa, giriyoruz içeri.

Cumartesi günü acildeki arkadaşlar kırığı yerine oturtmadan direkt almışlar alçıya. İki gün içersinde iyice şişmiş bilek. Acile gönderiyor doktor, birazdan gelirim diyor.
Doktor olmak gerçekten zor iş. Ufacık annem acıdan iyice ufalmış, çırpınırken 3 kişi yerine oturtuyor kırığı. Yürüyecek hali kalmıyor annemin. Liseli bir stajyer akıl ediyor da tekerlekli sandalye getiriyor. Röntgene gidip kontrol için röntgen çektirmeliyiz.

Daracık koridor. iki tarafında oturma grupları. Bir kapıdan bir kapıya. ne araba ile geçmeye yer var ne yol veren. Abimin ricaları duyulmuyor vatandaşlar tarafından. Dayanamıyorum biraz sert yol istiyorum. Böylesi gerekiyormuş meğer! Zar zor vardığımız röntgen odasının kapısındaysa tekerlekli sandalyeyle duracak yer yok. Resmen iki kapı arasında kör nokta aradık beklemek için. Akıl edip te bir boşluk bırakılmamış oturma grupları arasında…

Çektiği acıya dayanamıyor annem hala gözlerinde yaş var. Hastaneye sağlam giren hasta çıkar velhasıl… Röntgen işin sonu. 20-25 dakika sonra alıp röntgeni doğru doktora. Artık öğrendim tabii daldım direkt odaya. İnşallah olmuş bu sefer.

Velhasıl, Allah düşürmesin devlet hastanesine. Sağlam adam bile hasta olup kalır orada…