hayır evladım ağlamıyorum…
izmitimi özledim ben. o puslu havasını, sismi dumanmı belli olmayan havasını. körfesin kokusunu. trnin uğultusunu. hatta amcamların evini sallamasını..
amcamların evi yok artık. bomboş duruyor arazi. tren de oradan geçmiyor zaten. körfez kokudan arınalı epey bir oldu, artık balık bile çıkıyor. kirlilik te azaldı diyorlar.
yine de özledim ben izmitimi. fethiyede akşamüstü gezmerlerini. işe giderken aynalıdan ayçöreği alıp kahvaltı etmesini özledim. haftasonları marinaya gitmesini, olmadı istanbula kaçışlarımı özledim.
:(
ligeia
18 Ara, 2005
izmit… özlemişim sanırım ben de… akşamları fuar’daki barlarda tek atmayı, hmm, anatolia teras’ı özellikle, belki en son hatırlanılan yer olduğundan, sonra acısu parkı’nı, oradaki çay bahçesi’nde oturup çay – simit keyfi yapmayı sabahları, yine acısu’daki kafelerden birinde nargile eşliğinde çenelemeyi, evet evet kalabalık fethiyeyi, izmit’te yürümeyi…
ELOY
25 Ara, 2005
izmit’i seviyorum lan.